حبیب مرد...

فرشید زنگ زد...

مثل سگ گریه کرد...

خندیدم...

خندید...

تمام...

هر بار که یه هنرمند به اصطلاح خاص ایرانی سقط میشه، ناگهان یک شبه نمودار آمار روشنفکرهای مملکت ما به طور موشکی اوج میگیره. واقعا اگه این مرز پر گه ... ببخشید پر گهر... انقدر روشنفکر داره پس چرا فلاکت از سر و کول میهن عزیزمون بالا میره؟ کیارستمی هیچوقت کارگردان محبوب من نبود. تا زمانی که زنده بود کمتر کسی اسمی ازش میاورد. بعد از طعم گیلاس تقریبا فراموش شده بود. حتی بازتاب خبر بیماریش هم خیلی در فضای مجازی و حقیقی خریدار نداشت. برای نسل سوم و چهارم ایران گمنام بود. سالها بود که کمتر توی ایران پیداش می شد. دیگه نمیشد بهش گفت کارگردان ایرانی. برای خودش بود. مستق

ترامادول، کاری متفاوت از شاهین نجفی و به نوعی بازگشت وی به عرصه موسیقی راک و رهایی از رپ خونی های چند سال اخیرش به شمار میره. شاید بعد از همکاری با محسن نامجو در آهنگ «پریود»، تحت تاثیر بینش موسیقایی نامجو، تصمیم به ضبط آلبومی در همان سبک وسیاق گرفته تا خودشو از یک رپر درجه چندم به سطحی بالاتر ارتقا بده. این تاثیر پذیری در ترک هفتم به اوج خودش میرسه. موسیقی آلبوم ترامادول با اینکه در سبک راک پراگرسیو قرار میگیره اما هیچ سنخیتی با صدای شاهین نجفی نداره. به نظر میرسه از موسیقی تنها به عنوان بستری برای به گوش رساندن کلام و پیام خالق اثر استفاده شده. بعد از

خیلی بچه بودم که برای اولین بار آهنگ کتیبه رو شنیدم ولی نمیدونم چرا هیچوقت ملودیش از ذهنم پاک نشد. یه سادگی و صمیمیت بی آلایشی توی ملودی های بابک بیات هست که به این سادگیا از ذهن آدم پاک نمیشه. آهنگاش خاصیت مسحور کنندگی عجیبی داره که مدام شنونده رو به گوش کردن دوباره ترغیب می کنه. از این آهنگ دو ورژن وجود داره که هر دو توسط فائقه آتشین خونده شده. یکی از ورژن ها فکر کنم یک پرده بالاتر از اون یکی ورژنه با یه تفاوت جزیی در آخرین مصرع ترانه؛ در یکی از اجراها به جای «یکی فریاد بزنه» میگه: «یکی مون داد بزنه». حدود دو سال پیش این آهنگ رو کاور و با صدای خودم بازخوا

اونایی که چهار تا خشتک بیشتر از من و شما پاره کردند حتما می دونن که زمان اعلیحضرت، سریالی از تلویزیون ملی پخش میشد به نام سفرهای دور و دراز حامی و کامی. نویسنده و کارگردان این سریال، همکار سابقم، زنده یاد، نادر ابراهیمی بود. در این سریال، دو آهنگ با صدای زنده یاد محمد نوری پخش می شد که ملودی و شعر این آهنگها از نادر ابراهیمی و تنظیم آن از فریدون شهبازیان بود. یکی از این آهنگها رو به نام «سفرهای دور» به احتمال قوی همه تون شنیدید: ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس چه سفرها کردهایم اما آهنگ دیگری که کمتر شنیده شد، آهنگی بود به نام «ای سلامم» که به نظر من از نظ